Cuando facebook empieza a cansar

9/12/2008

Hace aproximadamente dos meses me enganché a Facebook. Qué divertido eso de encontrarte con viejos amigos, ver fotos del colegio, contar viejas historias y todas esas bonitas sensaciones por las cuales todos los “feibucanos” hemos pasado alguna vez. Es una especie de luna de miel tecnológica. Pero como toda luna de miel, la magia llego a su fin y ahora para mi Facebook es mas un estorbo que otra cosa. Primero empecé dando de baja gente que si bien son conocidos, no son mis amigos. Después empecé a preocuparme por la privacidad de ciertas cosas, ya que no quería que ciertas personas vieran ciertas fotos. El problema es que he acumulado casi 300 personas y ahora es muy complicado decir qué puede ver cada una de ellas. Después está el tema de las aplicaciones que te van mandando, al principio aceptas todas, ahora siempre que entro en el Facebook no hago mas que Ignorar todas la peticiones.

Veamos como seria Facebook en la vida real (un infierno!!):

Después está el tema profesional. Desde Atenea tech hemos lanzado algunas campañas en Facebook, un grupo de amigos donde vamos publicando las entradas a nuestro blog. Pues bien, desde ahí nos llegan visitas pero nada mas. En cambio desde LinkedIn, que es una red profesional, si que nos han llegado algunas propuestas interesantes. Quizás la promoción en Facebook sirve para que la gente te conozca, pero quizás también no sea la gente adecuada (y cuando digo adecuada, hablo de hacer negocios).

Incluso me había planteado mas de una vez dejar el blog porque allí en Facebook lo tenia todo, podía publicar notas, enlaces, fotos y todos mis amigos podían verlo. Pero Luis me comento otro día algo esencial. Facebook está cerrado a los amigos y si bien este blog lo ven mayoritariamente gente que conozco, hay mucha otra de la que no tengo idea de su existencia pero que frecuentemente comenta, y eso es de agradecer.

Para finalizar decir que después de toda esta “rajada”, todavía sigo viendo mi Facebook cada día, pero con menos ganas. Supongo que un día desaparecerá de mi vida igual que paso con el IRC, el MSN Space, el messenger, el hotmail, etc..

*PD: Este es el post numero 50!!

Entradas relacionadas:

Hay un comentario en este artículo:

  1. 10/12/2008guillem say:

    Tens tota la raó, però és que el facebook és una arma de doble fil. Li dona molta notorietat de tot el que fas i genera un “buzz” impressionant, però per temes professionals és molt delicat i inesperat.

    Jo mantinc la política de mantenir linkedin i facebook separats, exceptuant alguns casos raros, la gent que la tinc al facebook no la tinc al linkedin i viceversa.

    El Joan va escriure un bon post sobre aixo fa uns mesos:
    http://www.joanpinyol.com/2008/05/20/linkedin-para-el-trabajo-facebook-para-los-amigos/

    Remember: facebook is for friends, linkedin is for work!

    salut

Escribe un comentario: